۩۩ وبلاگ شخصی سید حسین امامی تفتی ۩۩

ايستاده ايم بر دروازه نوروز تا با كوله بارى از خاطره با سال كهنه وداع كنيم و به سال نو كه شادمانه از راه مى رسد خوشامد گوييم. سايه كمرنگ ۸۶ مى رود تا آرام آرام از چشمانمان محو شود و قامت ۸۷ اكنون به تمامت در برابرمان پيداست. شايد اين دو دور خورشيدى كه يكى رفت و يكى مى آيد، براى هر يك از ما رنگ و بويى متفاوت داشته باشند اما چون همه به يك بهانه زنده ايم، مى گوييم: پشت سر اميد بود و روبه رو نيز اميد.
سال ۸۶ با همه فراز و فرودش به پايان رسيد. هر يك از ما به فراخور آنچه در اين سال بر ما گذشت، خاطراتى حك شده بر ذهنمان داريم، تلخ يا شيرين. اما براى وجودى به نام «ايران» نيز كه خانه بزرگ همه ماست، اين سال پر از خاطره بود.

نوشته شده توسط سید حسین امامی تفتی در 15:56 |  لینک ثابت   •